Sjá myndir
til vinstri
Ekki er langt síðan ég snéri heim til Tskuba úr tveggja vikna
ferðalagi með vinkonu minni frá NY. Í þetta sinn var gist í Tokyo,
Kyoto, Yakushima og Hiroshima. I Tokyo var aðallega borðað og
sjoppað. Einnig kíkt á söfn og djamm á klúbbnum Space Lab Yellow
sem er einn af aðal Tokyo klúbbunum, skilst mér. Það djamm skar sig
úr öðrum djömmum t.d. fyrir hvað allir voru í hamingjusömum fílíng.
Enginn troðningur, enginn dónaskapur, og ekkert káf bara allir
vinir eins og á gamlárskvöld eða í gay pride göngu.
Í Kyoto er mikið um skemmtilega bari og lítið um það að vakna
snemma. Af tveimur og hálfum degi sem við höfðum í þessum
höfuðstöðvum Japanskrar menningar tókst okkur að eyða heilum degi í
það að leita að túrista skrifstofunni til að afla okkur upplýsinga.
En hún er rækilega falin á annari hæð í ísbúð nokkurri skammt frá
einhverju hofinu. Athugið að inngangur er á bakvið húsið, hjá
ruslagámunum. Það kom alveg flatt upp á sex starfsmenn
skrifstofunnar að við skulum hafa fundið þá.
Mér fannst Kyoto gera fýluferðina upp við okkur næsta dag þegar við
römbuðum á hof sem var greininlega minna þekkt en hin 2000 sem
fyrirfinnast þarna því það var tómt fyrir utan gullna Búdda styttu
og reykelsis mökk. Þar sátum við Emily á einar á strámottonum í
þungum þönkum í 40 mínutur, en þá vorum við truflaðar af hjörð af
múnkum sem komu inn til að þylja upp bænir og syngja. Við sátum
nátturulega dolfallnar og hlustuðum á.
Yakushima er lítið þekkt smáeyja sunnan við meginlönd Japans. Sá
litli hluti sem ekki er þakin þykkum skógi býr yfir póstkorta
hvítum ströndum með útlit yfir fagurblátt haf. Við sáum fossa, apa,
dádýr, og krabba á vappi um göturnar. Við fórum í 11 tíma
fjallgöngu til að skoða m.a. 7200 ára gamalt tré. Við busluðum á
yfirgefinni strönd í hlandvolgum sjó. Við fórum í nátturulega heita
laug niðri í fjöru þaðan sem sást yfir mikla nátturufegurð.
Karlmennirnir í lauginni gátu þó lítið verið að því að dást að
ævintýralegu landslaginu eftir að erlendu blondínurnar mættu á
svæðið. Þeir gláptu þess í stað opinskátt og opinmunna á okkur. Það
mætti kannski fylgja sögunni að í Japan er það talinn ósiður að
fara öðruvísi en nakin í potta af öllum sortum, jafnt utandyra sem
innan.
Athyglisvert einnig við það að vera í Yakushima var það að gista í
heimahúsum mismunandi fólks. Margir hafa sitt brauð af því að
leigja gistipláss inni hjá sér yfir sumarið. Þarna baðaði maður sig
innan um gamlar meikdollur og rikuð rakvélablöð, gekk í gegn um
eldhús og svefnherbergi fólks, og borðaði matinn þeirra. Þetta
veitti ákveðna innsýn. Og ekki eru það klárustu , eðlilegustu , eða
fallegustu eintökin af Japönum sem hafa dagað uppi á þessari 14,000
manna eyju. En ég fékk mikið að æfa mig í Japönsku, og ein
húsfreyan hefur tekið upp á því að hringja í mig annarslagið. Bara
svona til að spjalla held ég.
Á heimleiðinni stöldruðum við nógu lengi við í Hiroshima til þess
að sýna Emily 10 mínutna útgáfuna af atomsprengju minnisvörðunum.
Fegnar að vera komnar aftur úr frumskoginum klæddumst við þeim
fötum sem lyktuðu hvað best og fórum út að borða eitthvað fínt.
Eiginlega var bullandi prinsessustemning hjá okkur þar til við
kvöddumst svo háskælandi á Narita tveimur dögum síðar.